Over takken snoeien en teruggaan naar eenvoud om ons bewustzijn te verhogen

Op deze eerste september – en terug naar school dag na 2 maanden schipperen tussen gezin en werk (crazy times!) – ervaren we de energie van communiteit gedreven planning, ontkenning of migratie Reader .

Wat leveren we in als individu en wat krijgen we terug? Hoeveel is de kost van iets en wat is de opbrengst?
Wat brengt het ons als we ons aan de regels en voorwaarden van de gemeenschap houden, en wat moet ik als individu inleveren? Is het gevoel van ergens bij te horen het waard dat we onszelf opofferen?

Je energie breed uitsmeren geeft overweldiging en meestal niet de beste resultaten. Alles wat bijdraagt aan eenvoud en commitment & evenwicht vinden in werken voor anderen en je zielsontspanning is momenteel key.

Niemand kan dit evenwicht uiteraard voor jou invullen, en heel veel ligt reeds vast in jouw blauwdruk.

Zo heb ik een man die leeft voor zijn gezin en familie en het deel uitmaken van een hecht geheel, maar ben ik als individu heel erg gericht op zelf-bekrachtiging waardoor ik mijn eigen energie kan uitbreiden en aanwenden in functie van een grotere collectieve evolutie…

Dit betekent overigens niet dat ik niet relationeel gevoelig ben, het tegendeel is waar! Maar ik kies bijzonder kritisch met wie ik me verbind en breng liever tijd door met mezelf dan dat ik afleiding zoek in oppervlakkige contacten waar ik iets moet veinzen.

Als ik mijn hart aan iets of iemand geef zal mijn energie daardoor ook niet verdund zijn, en kan ik leiden door een voorbeeld te zijn in plaats van iets te moeten forceren.

Dat vraagt om regelmatig een pas op de plaats te maken en de op dit moment niet bloeiende (en voldoening gevende) takken te snoeien om andere meer energie te geven. Wat overigens ook helemaal de energie is van het herfst-metaal seizoen waar we nu naartoe gaan. Het structureren en loslaten van wat niet meer dient om onze energie te kunnen opslaan.

Naast plezier en voldoening is vervulling voor mij een belangrijke graadmeter in die keuze. Waar stroomt mijn hart van over en blijft de energie ook stromen door interessante contacten, samenwerkingen en de juist voelende energie uitwisseling?

Hoe graag ik mijn gezin ook zie, het is gewoon doodvermoeiend om iedereen het naar de zin te willen maken, en op eieren te lopen om toch maar niets verkeerd te zeggen of doen. Maar als ik hen in moeilijke of uitdagende tijden mijn visie op voeding, intuïtie, creativiteit of het leven en de dood mag geven net als een energetische massage ben ik er wél als de kippen bij. En laat ik de aanhankelijkheid in de vorm van knuffelen wanneer ik de energie heb vrijgemaakt, ondertussen over aan de man.

Toen we vorige week één van onze twee lieve poezenzieltjes onverwachts moesten afgeven, werd me duidelijk hoe een belangrijke rol ook zij in ons gezin spelen. En is het terug zoeken naar evenwicht.

Evenwicht in het verlies doorvoelen zonder je naar beneden te laten trekken. Evenwicht van alleen en samen zijn.
Evenwicht in gezin- en werktijd. Evenwicht in bij je eigen emoties blijven en de emoties van anderen laten voelen. Evenwicht in de emotioneel gedefinieerd centers (mijn man en oudste dochter) en de ongedefinieerde emotionele centers (de jongste en ik).

In tijden als deze ben ik intens dankbaar voor de wijsheid die human design en het energetisch lichaamswerk me geven. En de creativiteit en mantra muziek die me komt vergezellen om het allemaal bij mezelf te kunnen houden zonder eraan voorbij te gaan.

Zo schreef ik op zaterdag op een zonovergoten terrasje een brief aan onze lieve Lady waar ik haar bedankte voor al het moois dat ze ons en haar liefste persoon op Aarde schonk.

Terwijl de tranen over mijn wangen stroomden, besefte ik pas écht hoe groot het verlies bij onze jongste adolescent moet zijn…. Het was immers zij die door Lady werd uitverkozen op het moment dat ze het erg moeilijk kreeg om haar sociale uitdagingen alleen te dragen.

Poes Lady Bloom wilde zo graag moederen en alhoewel de dochter de poes haar baby noemde , denk ik eerder dat zij het was dit voor haar zorgde met haar onverdeelde aanwezigheid, haar gewillige poezebuikje om door te kroelen, haar warme zachte lijfje voor ùren op haar schoot terwijl zij haar eerste fantasieboek en gedichtenbundel schreef of aan één stuk door moest studeren voor haar eerste echte examens.

Lady was haar beste vriendin en zo een groot deel van haar leven dat het voor haar bijna onmogelijk is om zich een leven zonder voor te stellen. De pijn kan maar zo groot zijn omdat de liefde zo groots was. En in haar nog jonge leven van leren navigeren met emoties is dit net zo overweldigend als een Tsunami dat is voor anderen (net als de dood van haar bomma & bompa die we vandaag herdenken dat ook was).

En dus kijken we deze dagen terug samen naar familiefilms, branden kaarsjes, verzamelen foto’s in nieuwe foto-lijstjes en geeft de mama energetische massages om het verdriet los te maken. En bijten we wat meer op onze tong als iets er bij haar nogal boos uitkomt… En onze Lady is naar mijn gevoel ook nog gewoon in ons midden om haar taak over te geven door meer aandachtzaam aanwezig te zijn, zonder oordeel en zonder reddingsacties of verwachtingen.

Zelf geef ik mezelf wat ik nodig heb. Schrijven, naar mantra muziek luisteren, yoga, celestial communicatie meditaties (mijn lijntje is sterker dan ooit), mijn baantjes zwemmen en het regelmatig gewoon in de natuur zijn.

En gaat mijn werk-energie momenteel énkel naar mijn 1:1 soulfuel klanten en het bewerkstelligen van mijn Rising boek & podcast interviews. Géén Fall SoulExperiment groepstraject op dit moment. Iets met takken snoeien en je wortels de voeding geven die ze nodig hebben!

PS de volle maan eclips in Vissen poort 63 laat ons op 7 september om 20.10u alles terug in vraag stellen om ons bewustzijn verder op te tillen…. Spicy stuff to make us ready 4 the big changes ahead!

Warm Liefs,
Kristin

Kristin Juliette ​
​Your Cosmic SoulFueled confidante, moving beyond ourselves while having fun.

​