Perfectionist tot in de kist

Met dank voor de inspiratie van een insta-post die ik las in onze huurauto tijdens de rit van onze agriturismo in Toscane naar de luchthaven van Firenze. Onze eigen auto was enkele dagen ervoor nogal bruut tot stilstand gekomen in conflict met een andere auto, die weliswaar voorrang had maar zo snel reed dat wij hem op het kleine baantje onmogelijk konden zien aankomen van achter de bocht. Gelukkig was er enkel blikschade en hadden we een all-in verzekering die er voor zorgde dat we én twee dagen later een vervangwagentje hadden én een dagje later dan voorzien met het vliegtuig terug naar Brussel vlogen in plaats van de 1300 km met onze eigen auto terug te bollen.

Halleluya! Allemaal perfect toch ?Reader

Ware het niet dat

– We een dag aan het lijntje werden gehouden zonder dat er ièts gebeurde (customer service wat?) en dus zonder auto ‘vast’ zaten op het platteland

– De vervangwagen uiteindelijk een Fiat Punto was die tov onze eigen auto als een match box wagentje aanvoelde, geen oplaadstation had voor de gsm en enkel Italiaanse instructies kende voor de gps

– De inruiling van de vervangwagen aan de vlieghaven nog een heel eind van de vlieghaven was, en het transit busje veel meer passagiers dan enkel ons moest vervoeren, waardoor we toch wel een extra uur wachten kwijt waren

– Het vliegtuig echt niet ons favoriete transport is qua efficiëntie en de Italianen daar nog een flink schepje bovenop doen, waardoor we al bij al toch óók acht uur onderweg waren

– We geen flauw idee hebben wanneer onze auto naar België komt ter herstelling en we in tussentijd een veel kleinere A1 te leen hebben om ons te overbruggen.

Voor je denkt: amai wat een zaag die Kristin: dit is de schaduwzijde van de energie van de Zon in poort 18 aan het woord die in alles mogelijkheden voor verbetering ziet. Wie deze energie op een belangrijke plaats in zijn eigen blauwdruk heeft (zoals mijn man) kan in de schaduwzijde vaak ‘oordelen’ én heeft een belangrijke taak in het collectief om onze beperkende mind te overstijgen.

Men heeft immers ook het potentieel om mogelijkheden te zien die ons algemene welzijn verbeteren in plaats van ons vast te houden in het slachtoffer denken wat zich zowel kan uiten in een gevoel van minderwaardigheid & zelf-ondermijning of in een gevoel van superioriteit waarbij men anderen aanklaagt & ondermijnt dat het een lieve lust is (waarbij men uiteindelijk uiteraard ook zichzelf ondermijnt duuuh).

Zelf heb ik weinig ‘smaak’ voor perfectie of correctie wat betreft het materiële (wat soms al eens kan botsen met man-lief) maar ik heb wel de volgende energie stroom van de golflengte 48-16 waarbij de danser door herhaaldelijke beoefening de dans overstijgt én waarbij men vooral het welzijn en de zorg voor de maatschappij wil verbeteren.

Ik ben zelf dus verre van een ‘Perfectionist tot in de kist’, mààr ik kan me wel heel goed relateren tot de uitdagingen die de schaduwzijde van deze energie met zich meebrengt én tot het grote collectieve potentieel als we de schaduw overstijgen naar de sterkte van integriteit en de verlichting van perfectionisme in de vorm van het uitdragen van onze hoge idealen.

Als men in àlles & iedereen iets ziet wat beter kan vanuit een defensief gesloten hart, zie je enkel de fouten en niet de opportuniteiten en leidt dit tot een zeer laag frequentie gevoel van onvoldoening. Naast je zelfoordeel heb je vaak ook een erg hoge standaard in je relaties en ondermijnt dit je relationeel geluk. En laat dat geluk in relaties nu voor 80% je welzijn bepalen.

Een volgende keer dat je dus een oordeel hebt op iets, op jezelf of op anderen, denk dan eens: zijn dit mi%jn hogere gedachten en word ik hier gelukkiger van? Of voedt ik net de reactie die voortkomt uit een constante mentale ontevredenheid en boosheid die zijn oorsprong vindt in jouw pubertijd, waar jouw mentale gedachtengoed zich gevormd heeft op basis van een vrijheid van denken, of net het tegengestelde waarbij je de beperkingen van je ouders overnam zonder ooit zelf tot autonomen volwassenheid te komen.

En weet dat het maar een paar centimeters verschil is om van die lagere oordelende (en vergelijkende) mentale geest te zakken (en dus op te stijgen) naar de creatieve integere geest van het hart. Met perfectie vanuit het hart als het hoogste streven (al is het geen streven meer) van de verlichtte bodhisattva, die we óok in onze genen meedragen.

Welkom in mijn soulfuel wereld als je bereid bent om jezelf tot op dit diepere niveau intern te onderzoeken en bevragen in plaats van naar de wereld buiten jezelf te kijken – op zoek naar vervulling en échte zelf-realisatie!